Witold Lutosławski - Partita
Pierwotnie, Witold Lutosławski napisał Partitę jako utwór na skrzypce i fortepian, który w 1984 roku zadedykował Pinchasowi Zukermanowi i Marcowi Neikrugowi. Jednak trzy lata później, specjalnie dla Anne Sophie Mutter, kompozytor stworzył orkiestrową wersję utworu, której prawykonanie odbyło się ono 10 stycznia 1990 roku w Monachium z Orkiestrą Filharmonii Monachijskiej pod dyrekcją samego kompozytora.
Partita jest typowa dla późnego stylu Lutosławskiego, jego surowości i agresywnych uderzeń przeplatających się z impresjonistycznymi fragmentami lirycznymi i niekiedy bluesowymi wręcz pasażami.

Jak napisał sam kompozytor: Utwór składa się z pięciu części. Spośród nich główne części to pierwsza (Allegro giusto), trzecia (Largo) i piąta (Presto). Druga i czwarta to jedynie krótkie przerywniki, które można grać ad libitum. Krótki fragment ad libitum pojawia się także przed zakończeniem ostatniej części.

Trzy główne części nawiązują, przynajmniej rytmicznie, do tradycji przedklasycznej (XVIII-wiecznej) muzyki klawiszowej. Jest to jednak nic innego jak aluzja. Harmonijnie i melodycznie Partita należy niewątpliwie do tej samej grupy moich współczesnych kompozycji, co III Symfonia i I Łańcuch
.
25-03-2024, 12:16:03 | Więcej na temat: Repertuar